Общество
Андрэй Дынько, «Наша Ніва»

Журналісту давялося назіраць, як у цэнтры Мінска прадаюць спайсы

Сядзелі мы ў машыне, чакалі дачку. На стаяначцы за ЦУМам у Мінску, каля Пушкінскай бібліятэкі. Гэта каля метро «Якуба Коласа», калі хто слаба Мінск ведае.

Дачка пайшла ў краму пасля канцэрта, а мы сядзім. Была субота, каля 16.00.

Нейкі хлопец ходзіць туды-сюды. Без курткі, без шапкі, углядаецца ў людзей. Нармальны з выгляду, не выклікае трывогі, проста некага чакае. Стрыжка кароткая, без жывата хлопец, падцягнуты, гадоў дваццаці васьмі.

Зусім каля нашай машыны падыходзіць да яго другі хлопец, у шэрай куртцы, капюшон на галаве. Паціснулі рукі. Той, што без курткі, таму другому дае дзве купюры — заўважыў я, што дзве, не пабачыў якія. А той, што ў капюшоне, у далонь першаму — не на раскрытую далонь, а так, нібы другі раз парукаліся, — паклаў пакецік, такі як чайны, ведаеце такія даражэйшыя чаі, у фольгавых яркіх пакеціках.

І разышліся. Распрануты папёр у суседні доўгі дзевяціпавярховік, а каторы ў капюшоне — застаўся.

Вось так! Прадаюць спайсы проста ў цэнтры Мінска. Тыя спайсы, пад якімі адзін аднаму вочы лыжкай выкалупвае, брат сястру рэжа.

Гэта было настолькі відавочна! Проста ў нас на вачах. Ён нас не бачыць, мы яго бачым.

Праз хвіліну — дачкі ўсё няма, яшчэ адзін хлопец да капюшона падышоў — гады 22, проста, але акуратна апрануты. З выгляду — як студэнт суседняга БДУІР.

Пасля яшчэ двое падышлі — туркменскага выгляду. Гэтыя атрымалі ад хлопца ў капюшоне цэлы пакет і, здаецца, нічога яму не перадалі.

Так здарылася, што мне ў той дзень кепска зрабіў копію ключа майстар, што ў ЦУМе сядзіць. Наступны дзень я быў у горадзе і рашыў заехаць перарабіць. Было каля 16-ці. Ізноў той самы хлопец у тым самым капюшоне наразае кругі між дзетсадком і ЦУМам. Відна, няма там камер відэаназірання. Думаю, дай паназіраю. Падыходзіць да дылера новы кадр, не той, што ўчорашнія.

Здымаць іх на фота? Ну і што на тым кадры будзе: два чалавекі вітаюцца.

Званіць у міліцыю? То жалезныя доказы трэба мець. А раптам невінаватага падставіш?

Але 98%, што гэта яны.

Чалавек у шэрай куртцы з капюшонам — банальнае зло побач з намі. Ён думае купіць сабе лёгкае жыццё за грошы, заробленыя на наркотыках, а будзе гніць на нарах.

Оцените статью

1 2 3 4 5

Средний балл 0(0)

Читайте еще

Конвейер репрессий. Российская журналистка после ареста на Окрестина: «Правозащитницу Насту Лойко били электрошокером». Дочь репетитора Ливянта задержали на суде над родителями. Павла Можейко оставили под стражей еще на месяц

Российская журналистка — про опыт 15 суток на Окрестина: С этим сталкиваются тысячи белорусов

Цыганкоў: Чаму многія беларусы не ганарацца перамогай Арыны Сабаленкі

Конвейер репрессий. Задержана певица Александра Захарик. Жителя Докшиц осудили за намерение поехать воевать в Украину. Юриста Евгения Папакуля приговорили к году лишения свободы за участие в протестных маршах

Конвейер репрессий. На учителя, который в 2020 году отказался подписывать итоговый протокол, завели новое дело. Политзаключенного Вячеслава Малейчука, осужденного на 22 года колонии, снова будут судить

Глас народа: «Были там танки. А у нас пионеры придут»