Калі Калеснікаву вядуць па калідорах у СІЗА, астатніх людзей ад яе хаваюць

Як стала вядома Нашай Ніве, для Марыі Калеснікавай ствараюць асаблівыя ўмовы ў СІЗА №1, дзе яна знаходзіцца апошнія дзевяць месяцаў. Са слоў аднаго з асуджаных, калі Марыю вядуць па калідорах, баландзёраў заганяюць у асобныя памяшканні, каб яны яе не бачылі.

Баландзёры — гэта асуджаныя, якія адбываюць пакаранне ў СІЗА ў гаспадарчым атрадзе, яны, напрыклад, разносяць ежу вязням.

«Калі вядуць Калеснікаву, усіх заганяюць у памяшканні, таму што яна ідзе і з усімі вітаецца, спрабуе размаўляць. І на ўвесь калідор крычыць: «Чаму вы хаваеце ад мяне людзей?» — распавёў адзін з асуджаных.

Вядома, што, калі Марыю вазілі на суд, яна распавядала канваірам гісторыю музыкі. Свой побыт на Валадарцы палітзняволеная апісвае так:

«За ўвесь час я пабывала ў пяці камерах з розным «складам» сябровак-аднакамерніц, — адзначыла яна ў інтэрв’ю BBC. — Цяпер камера вельмі маленькая, 2,5 на 3,5 метра, дзе двое нараў на чатырох чалавек, прыбіральня, умывальнік, тэлевізар, кіпяцільнік, кубак, тазы, стол, лаўка. Праз шыбу і краты відаць неба.

У Беларусі забаронена курэнне ў грамадскіх месцах і нават на прыпынках, але турма — не месца для законаў. Тут кураць амаль усе і ўсюды: у камерах, калідорах, кабінетах (насамрэч па законе ў СІЗА курыць нельга, для гэтага павінны выводзіць у прагулачны дворык, але гэта патрабаванне татальна ігнаруецца — заўв. НН).

У маім выпадку гэта не толькі шкода здароўю і пагроза жыццю, але і шкода, якая не дазволіць мне застацца ў прафесіі музы́кі-флейтысткі».

Марыя падрабязна апісала рэжым дня ў СІЗА, ён супадае з графікам жыцця многіх палітвязняў:

«У 6:30 пачынаецца турэмны сняданак у выглядзе кашы, соку, хлеба і чаю. Але я ніколі не ем так рана і нічога з прапанаванага не бяру. «Прымаю душ» — награваючы ваду ў тазіку.

Цяжка паверыць, але ў цэнтры Менску людзі ўтрымліваюцца ў камерах з халоднай вадой, а душ прымаюць у агульным душавым пакоі (на чатыры чалавекі без перагародак) адзін раз на тыдзень па 20 хвілін.

Бялізну мыем у тазах, награваючы ваду кіпяцільнікам. Сохне яна ўначы на батарэі або нарах.

А 8-й раніцы — праверка, пасля чаго дзве-тры гадзіны я вучу мовы ці чытаю на нямецкай ці англійскай мовах. Гэта самы плённы час.

Каля 9-й выходжу на прагулку. Турэмны дворык — 3 метры на 3 метры. Але нават там я схітраюся бегаць 40-50 хвілін і яшчэ 30 хвілін раблю практыкаванні.

Снедаю пасля прагулкі: бутэрброды або, рэдка, каша з сухафруктамі і абавязкова — моцная кава. Прыбіраюся ў камеры, і ў гэтым ёсць пэўнае задавальненне: рабіць чысцей, утульней, лепей тое месца, дзе ты ёсць.

Калі ў мяне няма сустрэчы з адвакатамі ці допытаў, то я чытаю і пішу наступныя дзве-тры гадзіны.

У 13:00-14:00 абед. У мяне ён таксама свой: суп ці гародніна з мясам. Пазней кава і прысмакі, якімі мяне балуюць у перадачах.

Наступныя тры гадзіны чытаю, працую ў справе (маецца на ўвазе крымінальная справа — заўв. BBC), пішу тэксты і лісты.

Вячэра ў турме а 18-й, але я вячэраю а 17-й. Гародніна, чай і халва.

З 18:00 пішу лісты кожны дзень. За месяц атрымліваецца каля 200. Гляджу навіны, якія і не навіны ўвогуле, а «пяціхвілінкі нянавісці» даўжынёй у гадзіны, як у Джорджа Оруэла. Вельмі «карысна», але шкада людзей, якія гэта ствараюць і ў гэта вераць. А 20-й — праверка, потым забіраюць лісты і заявы.

А 21-й вечаровы «душ» з кіпяцільнікам, кніга. З 22:00 да 6:00 здаровы моцны сон. Так многа я не спала шмат гадоў, асабліва апошнія месяцы перад 7 верасня 2020 года (дзень, калі Марыю выкралі, а потым арыштавалі — заўв. BBC)».

Нагадаем, 6 верасня Марыю Калеснікаву асудзілі на 11 гадоў пазбаўлення свабоды. Пакуль прысуд не ўступіў у сілу, яна знаходзіцца ў СІЗА. Віну Марыя не прызнала і разам з адвакатам падала скаргу на прысуд.

Напісаць ліст Марыі можна па адрасе: 220030, г. Мінск, вул. Валадарскага, 2. СІЗА №1

Оцени статью:
1
2
3
4
5
Средний балл - 4.8 (оценок:16)